Komeet

Vannacht droomde ik dat de aarde getroffen zou worden door een komeet Toen het nieuws bekend werd, bevond ik me in een omgeving waar een soort van lopend buffet gaande was. De reacties op het catastrofale nieuws waren verschillend. De meeste mensen leken niet meteen onder de indruk: de bakken en schalen met eten werden eerst tot op de bodem leeggegeten, daarna ging het gesprek over de komeet verder. Buiten sloeg bij mij de paniek toe: het was onontkoombaar, ik zou nog maar enkele uren te leven hebben, dit was niet mogelijk, m’n kinderen … Ik zag de auto’s in rijen aan me voorbijtrekken, er stond al weer bijna een file. De mensen op straat leken het nieuws nog niet te hebben vernomen. Wat was het een tamme bedoening, alles ging gewoon rustig verder, terwijl mijn wereld aan stukken werd geslagen. In verbijstering sloeg ik de wereld gade: de schoonheid van de kunst en de verhevenheid van de wetenschap kwamen me groots voor. Alleen de verhevenheid die we als mens probeerden te bereiken zou ons bestaan van over de aarde glijdende slakken kunnen rechtvaardigen. Alles verscheen in een ander licht … hoe lang nog? …

Nederlands