Technologie als drive

In het bos had mijn mobiele telefoon geen bereik. Snel probeerde ik enkele instellingen te veranderen om het probleem op te lossen. Maar dat haalde niets uit. Ik zat vast, omsloten door bomen, afgesloten van de wereld in het duister van de niet-communicatie. Ik móést een open plek vinden om te zien of ik daar wel bereik had. Terwijl ik haastig door het bos liep, kwam ik erachter dat het mijn hoogtechnologische ‘Handy’ was die mij dreef, me in beweging zette, aanzette tot deze snelle pas. Ik was opgelaten, bezorgd, en mijn lichaam spande zich in om zo snel mogelijk een plek te bereiken waar het licht van de wereld wel binnenvalt. Mijn ik en mijn ‘Handy’ waren eigenlijk nog nauwelijks van elkaar te scheiden; in ieder geval dat deel van mijn ik dat wil communiceren. Want dat was wat me voortdreef: de wil om te communiceren - wat veel verder gaat dan de wil om de broodnodige informatie uit te wisselen. Het is de wil om er te zijn, de wil om te leven. Technologie zit zo ontegenzeggelijk in onze drift, in de ‘onbewuste neiging waarin de wil om te leven zich uit’ (Van Dale).

Nederlands