Wraakgevoelens

Wraakgevoelens zijn bijzonder sterk. Daarmee zijn ze ook bijzonder gevaarlijk. Gisteren zag ik een documentaire over iemand die bij zijn bedrijf werd ontslagen nadat hij er een klein bedrag had ontvreemd. Het bedrijf was een vliegtuigmaatschappij waar de man werkte als schoonmaker van vliegtuigen. Nadat de manager hem had ontslagen, haalde de man een pistool en wist diezelfde dag nog, met pistool, aan boord te komen van een vliegtuig van zijn voormalige werkgever, Pacific Southwest Airlines. Hij wist dat zijn baas dat vliegtuig nam om na zijn werk van Los Angeles naar zijn huis in San Francisco te reizen. Op een kotszakje schreef de ontslagen man een berichtje voor zijn baas en gaf hem dat op zijn weg naar de WC van het vliegtuig. Daar pakte hij zijn pistool, liep terug het gangpad in en schoot zijn voormalige baas met twee kogels dood. Ook de stewardess die in de cockpit ging melden dat er een probleem was, werd door hem doodgeschoten. De piloten vroegen haar nog ‘what’s the problem?’ waarop de man antwoordde: ‘I’m the problem’, waarna hij ook hen met twee kogels om het leven bracht. Daarna drukte hij de stuurknuppel naar beneden zodat het vliegtuig in een hoek van 70 graden en met een kracht van 5000 maal de zwaartekracht op een ongelooflijke manier te pletter sloeg. De impact was zo groot dat de grond terugveerde en veel van het vliegtuigmateriaal weer de lucht in duwde en over een oppervlak van enkele kilometers verspreidde zonder dat het de tijd had om te verbranden. Op een van de vele stukjes papier die werden gevonden, stond de laatste boodschap van de dader:

Dag Ray. Het is wel ironisch dat we zo eindigen. Ik vroeg om enige mildheid voor m’n gezin. Weet je nog? Nou, ik kreeg het niet en jij krijgt het niet

Gevoelens van wraak behoren tot de meest sterke en venijnige emoties van de mensen. Speel er niet mee.

Nederlands